Porównanie efektywności terapii obniżającej stężenie cholesterolu LDL, prowadzonej z wykorzystaniem statyn - atorwastatyny lub simwastatyny oraz rosuwastatyny - było celem 16-tygodniowego badania MERCURY II. Przeprowadzono je w grupie 1993 pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią, rekrutowanych w USA, Kanadzie, Argentynie, Brazylii i Meksyku. Wszyscy uczestniczący w badaniu chorzy należeli do grupy wysokiego lub bardzo wysokiego ryzyka kardiologicznego, tzn. stwierdzano u nich kilka dodatkowych czynników ryzyka, takich jak: nadciśnienie, palenie papierosów, obciążający wywiad rodzinny, potwierdzona klinicznie miażdżyca tętnic lub cukrzyca. W zależności od ramienia badania, do którego zostali przydzieleni pacjenci, przez pierwsze osiem tygodni byli leczeni atorwastatyną w dawce 10 lub 20 mg/dzień lub simwastatyną w dawce 20 lub 40 mg/dzień. Następnie zmieniono im leczenie, podając rosuwastatynę w dawce 10 lub 20 mg/dzień (Crestor, AstraZeneca). Część pacjentów od początku trwania badania codziennie otrzymywała 20 mg rosuwastatyny. W grupach kontrolnych leczenie atorwastatyną lub simwastatyną pozostawało niezmienione przez 16 tygodni.
Okazało się, że leczenie rosuwastatyną, prowadzone zarówno od momentu wdrożenia farmakoterapii hipolipemizującej, jak i po początkowym okresie stosowania innych statyn, w przypadku większej liczby pacjentów spowodowało osiągnięcie stężenia cholesterolu LDL zgodnego z celem terapeutycznym Adult Treatment Panel III. Częstość występowania i natężenie związanych z leczeniem objawów niepożądanych ze strony układu mięśniowego, nerek i wątroby były podobne we wszystkich badanych grupach pacjentów.
Badanie MERCURY II było integralną częścią programu GALAXY prowadzonego w 50 krajach świata przez firmę AstraZeneca, dotyczącego skuteczności klinicznej leku Crestor.