Amerykańscy badacze z Group Health Research Institute w Seattle przeanalizowali dane medyczne 3723 pacjentów z cukrzycą typu 2, pozostających pod opieką lekarzy rodzinnych i uczestniczących w projekcie Pathway Epidemiological Follow-up Study. Stan zdrowia każdego z pacjentów był szczegółowo śledzony przez około 5 lat. Głównym celem analizy była procentowa ocena związku pomiędzy depresją a ryzykiem poważnych powikłań cukrzycy.

Okazało się, że u cukrzyków z depresją występuje zwiększone ryzyko zarówno powikłań mikronaczyniowych skutkujących niewydolnością nerek lub ślepotą, jak i powikłań związanych z dużymi naczyniami, prowadzących do zawału serca lub udaru. Skalkulowano, że ryzyko powikłań mikronaczyniowych wzrasta u pacjentów z depresją o 36 proc. w porównaniu do diabetyków bez depresji, a powikłań makronaczyniowych o 25 proc. Uzyskane wyniki były niezależne od stopnia zaawansowania cukrzycy, sposobów jej leczenia i stopnia samokontroli pacjentów.

Podobnie jak we wcześniejszych badaniach, zauważono, że pacjenci z cukrzycą i jednoczesną depresją są na ogół młodsi, mają większą masę ciała i są częściej leczeni za pomocą insuliny niż pacjenci z cukrzycą, ale bez depresji. W grupie cukrzyków z depresją stwierdzono też większy udział kobiet oraz palaczy tytoniu.

Jak każda choroba przewlekła, cukrzyca zmniejsza komfort życia codziennego i wiąże się z licznymi obciążeniami psychicznymi, co może prowadzić do powstania lub nasilenia depresji. Z drugiej strony depresja sprzyja zaniedbaniom w samokontroli i leczeniu cukrzycy, a to - groźnym powikłaniom tej choroby.

Należy skoncentrować się na opracowaniu skutecznych interwencji medycznych, które mogłyby obniżyć ryzyko powikłań u pacjentów ze współistniejącymi cukrzycą i depresją - twierdzą autorzy.

Źródło: Diabetes Care 2010, 33: 264-269.