Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów pozwala przedsiębiorcom (jak również osobom fizycznym) zawiadomić prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w przypadku podejrzenia naruszenia jej przepisów przez innych uczestników rynku.

I choć świadomość prawa konkurencji wśród podmiotów funkcjonujących na polskim rynku jest dziś w istocie duża, instytucję zawiadomienia o podejrzeniu naruszenia prawa konkurencji nie zawsze stosuje się zasadnie. Takie spostrzeżenie nasuwa się m.in. w przypadkach, gdy notyfikowanie prezesowi UOKiK przeczuwanego złamania prawa odbywa się jedynie z uwagi na "krzywdę", która dotyka indywidualne podmioty (lub grupy podmiotów), a która tak naprawdę nie wpływa na stan konkurencji na rynku. Z drugiej jednak strony, owa "krzywda" często wydaje się oczywista, gdy dzieje się ona w następstwie działania podmiotu dominującego, szczególnie na skutek wprowadzenia nowych strategii biznesowych.

W takim przypadku prezes UOKiK kojarzy się potocznie z tym dobrym regulatorem, który na pewno zrobi na rynku porządek, przywróci dawny ład i spokój, a na dodatek ukarze dominanta za niecne próby wykorzystania swojej pozycji ekonomicznej.

Nic bardziej mylnego, jak pokazują ostatnie doświadczenia spółki Sanofi-Aventis. Nie każde bowiem działanie podmiotu dominującego, wpływające na sytuację prawną i faktyczną innych przedsiębiorców - interwencyjna sprzedaż Clexane uderzyła zarówno w apteki, jak i hurtowników - jest przejawem nadużycia posiadanej pozycji dominującej. Kluczowym zadaniem prezesa UOKiK w tej sprawie było dokonanie oceny, czy system interwencyjny sprzedaży Clexane wpłynął negatywnie na stan konkurencji na (zdefiniowanym) rynku. Analiza tego rodzaju nie jest natomiast tożsama z dowiedzeniem negatywnego wpływu na interesy indywidualnych przedsiębiorców.

Przyglądając się sytuacji na rynku zaistniałej po wprowadzeniu systemu interwencyjnego, prezes UOKiK wziął pod uwagę m.in. fakt, że przyjęty przez Sanofi-Aventis model działania w tym samym stopniu dotknął wszystkich hurtowników i nie prowadził do faworyzowania wybranych podmiotów. Na sprawę należało również spojrzeć w szerszym kontekście rynkowym, gdyż założeniem systemu interwencyjnego było zapewnienie dostępności leku, na równych prawach, wszystkim potrzebującym aptekom, a w konsekwencji pacjentom. I ten aspekt został także wzięty pod uwagę przez prezesa UOKiK, który nie dopatrzył się nadużycia pozycji dominującej w strategii interwencyjnej sprzedaży Sanofi-Aventis.