W angielskim badaniu UKCTOCS (United Kingdom Collaborative Trial of Ovarian Cancer Screening) porównano dwie strategie skryningowe. Jedna z nich (MMS) wykorzystuje w pierwszej kolejności badania laboratoryjne markera nowotworowego CA-125, a następnie USG przezpochowowe. W drugiej metodzie wykorzystano tylko diagnostykę ultrasonograficzną (TVUS).

Prowadzony program skryningowy umożliwił identyfikację większości kobiet, u których rozwijał się rak jajnika. Strategia MMS pozwoliła na wykrycie 90% kobiet z rakiem jajnika, podczas gdy samodzielna diagnostyka TVUS dała 75% wykrywalność.

Zastosowanie badania markera CA-125 wraz z ultrasonografią przezpochwową dawało istotnie większą czułość i swoistość w wykrywaniu raka jajnika od opisanej w grupie TVUS. Korzyści z pierwszej strategii diagnostycznej wiązały się również z rzadszą koniecznością powtarzania testów i mniejszą liczbą przeprowadzanych zabiegów chirurgicznych.

Źródło: The Lancet Oncology; doi:10.1016/S1470-2045(09)70026-9