O wynikach badania II fazy nad skutecznością i bezpieczeństwem różnych dawek bapineuzumabu poinformowali przedstawiciele firm Elan i Wyeth podczas Międzynarodowej Konferencji na temat Choroby Alzheimera (ICAD) w lipcu br. w Chicago. W 18-miesięcznym badaniu uczestniczyło 229 pacjentów z chorobą Alzheimera w stadium od łagodnego do umiarkowanego. Badane przeciwciało podawano im we wlewie dożylnym raz na 13 tygodni. Choć wstępna analiza przeprowadzona dla ogólnej populacji uczestniczących w próbie pacjentów nie wykazała istotnej statystycznie skuteczności leku, to analiza post hoc uwidoczniła duże znaczenie kliniczne bapineuzumabu u osób nie będących nosicielami genu ApoE4.
Nosicielstwo izoformy genu kodującego apolipoproteinę ApoE4 od kilku lat uznawane jest za jeden z czynników predysponujących do zachorowania na chorobę Alzheimera. Teraz okazało się, że obecność lub brak tego allelu prawdopodobnie powinien być brany pod uwagę przy doborze efektywnej dla danego pacjenta terapii.
W zaprezentowanym badaniu miernikiem efektywności zastosowanego leczenia była m.in. poprawa czynności poznawczych pacjentów (według narzędzia ADAS) oraz ocena ich trudności w wykonywaniu codziennych czynności (w skali DAD). Wykazano istotne różnice w punktach końcowych dotyczących skuteczności funkcjonalnej oraz bezpieczeństwa bapineuzumabu w zależności od nosicielstwa genu ApoE4. Terapia przyniosła wyraźne pozytywne efekty w podgrupie pacjentów nie będących nosicielami ApoE4, natomiast wśród nosicieli tego allelu korzyści nie były tak jednoznaczne, a ponadto leczenie wiązało się ze znacznie większą liczbą obrzęków naczyniopochodnych.