Poza tym, korzystny wpływ sartanów przewyższa efekt neuroprotekcyjny wywoływany przez inhibitory konwertazy angiotensyny oraz przez inne leki kardiologiczne. Do takich wniosków doszli naukowcy z Bostońskiej Szkoły Medycznej, którzy przeanalizowali ogromną bazę danych US Veterans Affairs. Uzyskane wyniki przedstawili podczas tegorocznej Międzynarodowej Konferencji na temat Choroby Alzheimera (ICAD, International Conference on Alzheimer Disease) w Chicago.
W analizie uwzględniono dane zebrane w latach 2002-2006, pochodzące od pacjentów mających więcej niż 65 lat. 185 906 pacjentów było w tym czasie leczonych za pomocą blokerów receptorów angiotensyny (kandesartanem, irbesartanem, telmisartanem, losartanem lub walsartanem), 804 702 pacjentów otrzymywało lizinopril (lek z grupy ACE inhibitorów), a 1 715 438 osób przyjmowało leki kardiologiczne z innych klas terapeutycznych. Po czterech latach obserwacji zanotowano, że w grupie chorych stosujących sartany zmiany otępienne rozwinęły się u 4 proc., a choroba Alzheimera u 1 proc. badanych. W dwóch pozostałych grupach zmiany otępienne zdiagnozowano u 5 proc., a chorobę Alzheimera u 1,5 proc. włączonych do badania chorych. Pomimo, że odsetek pacjentów z noworozpoznanymi przypadkami demencji wydaje się nieduży, to ogromna liczba uczestników badania sprawia, że stwierdzone różnice są istotne statystycznie. Ostatecznie wyliczono, że sartany zmniejszają ryzyko demencji o 20 proc. w porównaniu z lizinoprilem i o 33 proc. w porównaniu z innymi lekami kardiologicznymi.
Podobne wyniki uzyskano, gdy skupiono się na postępie chorób otępiennych. Ryzyko progresji demencji, definiowanej jako włączenie do terapii nowego neuroleptyku, było w grupie sartanów o 14 proc. niższe niż w grupie lizinoprilu oraz o 23 proc. niższe niż wśród pacjentów stosujących pozostałe leki kardiologiczne.
Zdaniem autorów, konieczne jest zaprojektowanie badań prospektywnych oceniających ryzyko wystąpienia i szybkość postępu chorób otępiennych w zależności od stosowanych leków kardiologicznych.