Na pytanie odpowiada dr n. med. Ewa Duszczyk z Kliniki Chorób Zakaźnych Wieku Dziecięcego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego:

Infekcje jelitowe są najczęstszymi, jakie pacjenci przywożą z zagranicznych podróży, zwłaszcza do krajów egzotycznych. Nie ma niestety szczepionki zabezpieczającej przed nimi. Warto jednak przed wyjazdem poradzić się specjalisty w kwestii innych szczepień. W przypadku dzieci należy w pierwszej kolejności uzupełnić szczepienia obowiązkowe - może się bowiem okazać, że nieukończony jest cykl szczepień przeciwko wzw B czy nieuzupełnione szczepienie przeciwko odrze.
Przed egzotyczną podróżą zazwyczaj polecamy pacjentom poszerzenie programu szczepień obowiązkowych o szczepienia zalecane w ruchu turystycznym. Do takich należy m.in. szczepienie przeciwko wzw A. Szczepionkę przeznaczoną dla dziecka, które ukończyło 1 r.ż. podaje się w dwóch dawkach: pierwszej na 3-4 tygodnie przed podróżą i drugiej po 6-12 miesiącach. Nie rekomenduje się dawek przypominających.
Jeżeli planuje się wyjazd z dzieckiem do Azji Południowo-Wschodniej lub do Afryki, należy rozważyć szczepienie przeciwko durowi brzusznemu. Dostępna szczepionka polisacharydowa jest jednak nieskuteczna u dzieci poniżej 2 r.ż. U dzieci, które skończyły dwa lata, należy ją podać w jednej dawce. Jeśli wyjazdy w te rejony będą kontynuowane, konieczna jest dawka przypominająca po trzech latach, na tyle bowiem starcza odporności.
Polacy stosunkowo rzadko wyjeżdżają z małymi dziećmi do krajów, w których panuje endemiczna żółta gorączka, zwana febrą (Afryka i Ameryka Południowa). Szczepienie przeciwko tej chorobie należy w niektórych krajach do obowiązkowych, co oznacza konieczność jego wpisania w międzynarodowy certyfikat szczepień. Szczepienia przeciwko żółtej gorączce mogą wykonywać tylko placówki mające atest Światowej Organizacji Zdrowia - ich adresy dostępne są na stronach głównego inspektora sanitarnego (www.gis.gov.pl). Szczepionka zawiera żywy, osłabiony wirus żółtej gorączki. Najwcześniej można ją podać po ukończeniu przez dziecko 9 miesiąca życia, a wyjątkowo - w stanach zagrożenia życia - od 6 miesiąca. Zdecydowanie nie można jej podawać pacjentom z niedoborami odporności oraz uczulonym w stopniu anafilaksji na białko jaja kurzego.