Nadwaga jest ściśle powiązana z cukrzycą typu 2. Jednak nie wszystkie osoby z nadwagą cierpią na dolegliwości metaboliczne. Odpowiedź na pytanie, dlaczego pewne osoby radzą sobie z otyłością lepiej niż inne, nie jest jeszcze do końca znana.
Naukowcy ze Szpitala Uniwersyteckiego Karolinska w Huddinge (Szwecja) odkryli, że gen CIDEA może chronić organizm przed zaburzeniami metabolicznymi towarzyszącymi otyłości. Podczas badań zaobserwowali wyraźną zależność między niską ekspresją genu CIDEA i wysoką opornością na insulinę. Osoby z wysoką ekspresją tego genu mają natomiast mniejszy obwód talii, mniejszą objętość komórek tłuszczowych i niższy stopień rozkładu tłuszczu, tj. lipolizy, mierzonej ilością glicerolu wydostającego się poza tkankę tłuszczową. Upraszczając, wysoka ekspresja genu oznacza mniejsze wartości kilku parametrów związanych z występowaniem negatywnych konsekwencji metabolicznych.
Naukowcy z Huddinge zwrócili uwagę na gen CIDEA, gdy badali zmiany w tkance tłuszczowej osób otyłych, które straciły na wadze. "Zaobserwowaliśmy, że ekspresja tego genu wzrastała podczas procesu odchudzania. Pomyśleliśmy wtedy, że warto się nim bliżej zainteresować" - mówi Peter Arner, ordynator Kliniki Endokrynologii Szpitala Uniwersyteckiego Karolinska w Huddinge. Ma on nadzieję, że odkrycia związane z genem CIDEA pomogą w opracowaniu nowych metod walki zarówno z samą otyłością, jak i związanymi z nią zaburzeniami.
"Na podstawie naszego materiału badawczego stwierdziliśmy m.in., że powszechny wariant genu CIDEA jest związany z niewielką nadwagą. Odkrycie to sugeruje, że gen nie tylko chroni przed szkodliwymi następstwami otyłości, ale też przed samą otyłością" - podsumowuje Peter Arner.