Na pytanie odpowiada dr n med. Iwona Mazurek, Oddział Fizjoterapii, Klinika Psychiatrii Akademii Medycznej w Warszawie:

Uogólnione zaburzenia lękowe (generalized anxiety disorder - GAD) według niektórych badaczy dotyczą aż 5 proc. dorosłej populacji. W praktyce lekarskiej odsetek ten jest jeszcze większy i wynosi ok. 8,5 proc. pacjentów. Wbrew danym epidemiologicznym, zaburzenia te są niestety stosunkowo rzadko rozpoznawane i leczone. Jedną z przyczyn tego zjawiska może być brak wiarygodnych narzędzi diagnostycznych. W tej sytuacji niezmiernie ważne wydają się wyniki pracy Spitzera i wsp. (2006), opublikowane w Archives of Internal Medicine, oceniające przydatność wypełnianego przez pacjentów, siedmiopunktowego formularza diagnostycznego, nazwanego GAD-7. Pytania uwzględnione w formularzu umożliwiają ankietowanemu m.in. samoocenę stopnia zdenerwowania i lęku, możliwości kontrolowania tych uczuć i łatwości ich pojawiania się oraz problemów z odprężeniem się.
Punktację w skali GAD-7 porównywano z rozpoznaniem stawianym przez psychiatrę. Analizowano ponadto zależność pomiędzy wynikiem uzyskanym za pomocą badanej skali a stopniem sprawności funkcjonalnej, liczbą dni niezdolności do pracy oraz zapotrzebowaniem na świadczenia zdrowotne. Czułość i swoistość analizowanego narzędzia w rozpoznawaniu uogólnionych zaburzeń lękowych oceniono odpowiednio na 89 proc. i 82 proc. Istniała ścisła korelacja pomiędzy wzrostem punktacji skali GAD-7 a zwiększaniem się poziomu niesprawności funkcjonalnej. Uzyskane wyniki były na ogół zgodne z rozpoznaniami stawianymi przez specjalistów. Autorzy uznali, iż nowa skala jest czułym i swoistym narzędziem diagnostycznym.
Można oczekiwać, że pojawienie się GAD-7 wpłynie na wzrost zainteresowania, a co za tym idzie, rozpoznawania i leczenia uogólnionych zaburzeń lękowych.