Na pytanie odpowiada doc. dr hab. med. Tomasz Niemiec, Klinika Położnictwa i Ginekologii, Instytut Matki i Dziecka w Warszawie:

Szczepionka przeciw HPV (Silgard, MSD), dostępna od niedawna w aptekach, stosowana jest w zapobieganiu dysplazji szyjki macicy dużego i średniego stopnia (CIN 2/3), rakowi szyjki macicy, zmianom dysplastycznym sromu dużego i średniego stopnia (VIN 2/3) oraz brodawkom zewnętrznych narządów płciowych (kłykcinom kończystym) związanych najczęściej z zakażeniem wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV) typu 6,11,16,18.
Zaleca się rutynowe podawanie szczepionki przeciw HPV dziewczętom w wieku 11-12 lat. Szczepienia mogą być wykonywane także u młodszych dziewcząt, począwszy od ukończenia przez nie 9 roku życia oraz u chłopców w wieku 9-15 lat. Zalecane jest szczepienie w wieku 13-26 lat tych dziewcząt i kobiet, które nie zostały poddane szczepieniom przeciw HPV uprzednio oraz tych, które nie zakończyły pełnego cyklu szczepień. Najkorzystniejsze jest szczepienie kobiet przed potencjalną ekspozycją na zakażenie HPV, a więc przed inicjacją seksualną.
Pełny cykl szczepień obejmuje podanie domięśniowe trzech dawek szczepionki czterowalentnej po 0,5 ml każda, przy czym druga i trzecia dawka powinny być podane odpowiednio po 2 i po 6 miesiącach od dawki pierwszej (cena jednej dawki 500 zł).
Zalecenia dotyczące cytologicznych badań profilaktycznych w kierunku raka szyjki macicy dla kobiet poddanych szczepieniom przeciw HPV nie ulegają zmianie i na obecnym etapie nie różnią się od obowiązujących w populacji ogólnej. Kobiety karmiące piersią mogą być poddawane szczepieniom z użyciem czterowalentnej szczepionki przeciw HPV. Kobiety z obniżoną odpornością, u których zakażenie onkogennymi typami HPV występuje częściej, mogą być poddawane szczepieniom z użyciem czterowalentnej szczepionki przeciw HPV, niezależnie od tego, czy obniżenie odporności wynika z choroby podstawowej, czy stosowanej immunosupresji farmakologicznej. Nie zaleca się stosowania szczepień kobiet ciężarnych z użyciem czterowalentnej szczepionki przeciw HPV. Zakończenie pełnego cyklu szczepień (podanie 2 i/lub 3 dawki) u kobiety, która zaszła w ciążę po pierwszej lub drugiej dawce szczepionki powinno zostać odroczone do czasu porodu.
Nie są wymagane żadne specjalistyczne badania poprzedzające podanie czterowalentnej szczepionki przeciw HPV, w tym także badania cytologiczne, kolposkopowe lub molekularne badania DNA HPV. Wskazane jest, by wizyta związana z podaniem szczepionki połączona była z oceną stanu ginekologicznego kobiety, w tym z wykonaniem badań cytologicznych, jeżeli nie były one wykonane.
Podawanie czterowalentnej szczepionki przeciw HPV typu 6,11,16,18 jest przeciwwskazane u osób, u których stwierdzono w przeszłości reakcje alergiczne w stosunku do drożdży lub jakiegokolwiek składnika formuły szczepionki. Najdłuższy okres obserwacji osób poddanych szczepieniom czterowalentną szczepionką przeciw HPV wynosi obecnie 5 lat. W tym okresie wykazano pełną skuteczność ochronną szczepionki. W celu uzyskania długotrwałego efektu ochronnego wskazane jest przyjęcie 3 dawek szczepionki.
W szczepienia dziewcząt i chłopców powinni być przede wszystkim zaangażowani lekarze pediatrzy oraz lekarze rodzinni, zaś szczepienia młodych kobiet powinny być dokonywane przede wszystkim przez lekarzy ginekologów. Za niezbędne uważa się prowadzenie ustawicznej rzetelnej edukacji społecznej w zakresie profilaktyki raka szyjki macicy oraz innych zmian wywoływanych przez HPV.