Niewiele rzeczy w życiu jest w stanie mnie poruszyć. Podczas ośmiu lat pracy dziennikarskiej i trochę krótszej jako lekarz widziałem i doświadczyłem wiele. Ale rozmowa, jaką przeprowadziłem z myślą o tej rubryce, poruszyła mnie do głębi. Spotkałem się z człowiekiem, który przez długie miesiące poddawany był mobbingowi. Podkreślam, poddawany, chociaż w tej sprawie nie ma jeszcze sądowego orzeczenia, co więcej, tak naprawdę postępowanie dopiero się zaczyna.
O tym, że szef placówki jest prawdziwym tyranem, wie co najmniej połowa lokalnego środowiska lekarskiego. Otwarcie mówią o tym lekarze, którzy wcześniej uciekli z tego miejsca. I co? I nic się w tej sprawie nie działo, milczała izba lekarska, tutejsza akademia medyczna. Wszystko zgodnie z zasadą, że "brudy należy prać we własnym domu". To nic, że szef-tyran łamał ludziom kariery zawodowe, niszczył i doprowadzał na skraj wyczerpania psychicznego kolejnych lekarzy. Aż znalazł się jeden, który pierwszy przeciwstawił się mobberowi, za nim poszli następni, których los już od niego nie zależy.
Naszemu bohaterowi nie jest łatwo. Gdy opowiadał mi o tym, co przeżył, wciąż nerwowo drżały mu ręce i odpalał papierosa od papierosa. Mobbing przypłacił problemami zdrowotnymi. Jak mówił, jest już zmęczony całą tą walką i chce znów normalnie zacząć pracować.
Wierzę jednak, że doprowadzi do szczęśliwego końca swoją sprawę - nie tylko dla siebie, ale również dla innych pracujących w tej placówce czy innych przychodniach, poradniach specjalistycznych bądź szpitalach.
To drugi odcinek Praktyki o mobbingu. Czekam na listy, opinie, komentarze. Do tej tematyki jeszcze wrócimy.

wwwięcej o mobbingu
www.mobbing.most.org.pl
www.nomobbing.pl
www.republika.pl/osa_stow/
www.antymobbing.republika.pl
www.mobbing.org.pl
www.mobbing.polska.prv.pl