Związki perfluorowane (PFCs) są wykorzystywane do produkcji materiałów wodo- i olejoodpornych. Należą one do trwałych zanieczyszczeń organicznych, ze względu na akumulację w środowisku. Immunosupresyjny wpływ tych substancji został udowodniono na modelach zwierzęcych (szczurzych). Aby potwierdzić ich oddziaływanie również na układ immunologiczny człowieka przeprowadzono prospektywne badanie, do którego włączono 656 noworodków ze szpitala narodowego Wysp Owczych. 587 (89 proc.) z tych dzieci uczestniczyło także w drugim etapie badania tj. w obserwacji przeprowadzonej w wieku 5-7 lat.

Immunizacja dzieci rozpoczęła się wraz ze szczepieniem przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, polio oraz HIB w wieku 3 miesięcy. Kolejne dawki szczepień były podawane w wieku 5 i 12 miesięcy oraz 5 lat. W celu określenia ekspozycji przedurodzeniowej na PFC’s przeprowadzano badanie surowicy matki w 32 tygodniu ciąży, natomiast ekspozycję pourodzeniową określano poprzez badanie surowicy dziecka w wieku 5 lat (przed ostatnią dawką szczepionki). Punktami końcowymi badania były stężenia przeciwciała przeciwko tężcowi i błonicy u dzieci w wieku 5 i 7 lat.

Stężenie PFOS (jednego ze związków perfluorowanych) w surowicy matki miało najsilniejszą negatywną korelacją ze stężeniem przeciwciał u dzieci w wieku 5 lat – dwukrotnie większej ekspozycji na PFOS u matki odpowiadało mniejsze o 39 proc. stężenie przeciwciał przeciwko błonicy u dziecka. Obecność PFCs w surowicy 5-letniego dziecka wiązała się natomiast z mniejszym stężeniem badanych przeciwciał w wieku 7 lat. Uzyskane wyniki potwierdziły immunotoksyczne działanie związków perfluorowanych.


Źródło: JAMA 2012; 307: 391-397.