Holenderscy badacze pod kierownictwem Esthera M Stoop’a z Uniwersyteckiego Centrum Medycznego z Rotterdamu wykonali kontrolowane, zrandomizowane badanie, do którego zaproszono osoby w wieku 50-75 lat. Ochotników przypisano do grupy kolonoskopii lub grupy kolonografii TK w stosunku 2:1. Uczestnicy poddani wirtualnej kolonoskopii, u których znaleziono jedno lub więcej dużych zmian (> 10mm), mieli następnie wykonane klasyczne badanie kolonoskopowe. Osoby ze zmianami wielkości 6-9 mm mieli zaoferowaną obserwację przy użyciu kolonografii TK.
Badanie kolonoskopowe zostało przeprowadzone u 1276 (22 proc.) z 5935 osób zaproszonych, natomiast wirtualnej kolonoskopii poddało się 982 (34 proc.) z 2920 zaproszonych osób. Uczestnictwo w tym ostatnim badaniu było o 55 proc. większe niż w klasycznej kolonoskopii. Wśród pacjentów poddanych kolonoskopii 111 (9 proc.) miało zaawansowany nowotwór. Wśród osób u których wykonano kolonografię TK 84 (9 proc.) zaoferowano klasyczną kolonoskopię - 60 (6 proc.) z nich miało zaawansowany nowotwór. Wykrywalność wszystkich zaawansowanych nowotworów dla kolonoskopii i kolonografii TK wyniosła odpowiednio 8,7 i 6,1 na 100 osób badanych, natomiast wykrywalność nowotworów powyżej 10 mm wyniosła 1,5 i 2,0 na 100 badanych osób. Autorzy podsumowują, że obie metody mają równoważną wartość w skriningu raka jelita grubego.



Źródło: Lancet Oncology 2012; 13:55-64.