Badanie zostało wykonane m.in. przez Narodowy Instytut Zdrowia w Bethesdzie w USA. Przeprowadzono je w sposób zrandomizowany, metodą pojedynczej ślepej próby. Do badania włączono 25 zdrowych mężczyzn i kobiet, o stabilnej wadze, w wieku 18-35 lat, z BMI 19-30.

Pacjenci najpierw przyjmowali izokaloryczną dietę stabilizującą wagę przez 13-25 dni, a następnie zostali przydzieleni do grup: z dietą niskobiałkową, w której z białka pochodziło 5 proc. dostarczanej energii (n=8), z dietą normobiałkową – z białka pochodziło 15 proc. dostarczanej energii (n=9) i z dietą wysokobiałkową – z białka pochodziło 25 proc. dostarczanej energii (n=8). Wszystkie te diety były wysokokaloryczne, zawierały o 954 kcal/dzień więcej niż dieta poprzedzająca i stosowano je przez 8 tygodni. W tym czasie u pacjentów co 2 tygodnie wykonywano absorpcjometrię rentgenowską, raz w tygodniu mierzono spoczynkowy wydatek energetyczny poprzez monitor metaboliczny Deltarac II oraz zmierzono przed i po zastosowaniu diety całkowity wydatek energetyczny z wykorzystaniem podwójnie znakowanej metody wodnej.

Wzrost masy ciała wyniósł 3,2 kg w grupie z dietą niskobiałkową, 6,1 kg w grupie z dietą normobiałkową oraz 6,5 kg w grupie z dietą wysokobiałkową. Tkanka tłuszczowa zwiększyła się podobnie we wszystkich 3 grupach. Spoczynkowy i całkowity wydatek energetyczny oraz sucha masa ciała nie zwiększyły się po zastosowaniu diety niskobiałkowej. W grupie nisko- i wysokobiałkowej spoczynkowy wydatek energetyczny wyniósł odpowiednio 160 kcal/d i 227 kcal/d, natomiast sucha masa ciała wzrosła odpowiednio o 2,9 kg i 3,2 kg.

Wyniki te świadczą o tym, że kaloryczność posiłków jest odpowiedzialna za zwiększenie zawartości tkanki tłuszczowej w organizmie, natomiast zawartość białka wpływa na wydatek energetyczny i suchą masę ciała.


Źródło: JAMA 2012, 307:47-55.