Leczenie chorych na raka płuca wymaga wyjątkowo indywidualnego podejścia, m.in. dlatego, że nowotwór ten ma kilka odmian.

Rak płuca jest nowotworem o niezwykle dynamicznym przebiegu, w wielu przypadkach prowadzi do przerzutów i śmierci w czasie od kilku miesięcy do roku od momentu rozpoznania. Podstawowe typy histologiczne, stanowiące ok. 95 proc. wszystkich raków płuca, to: rak drobnokomórkowy DRP (ok. 15 proc. przypadków) i niedrobnokomórkowy NDRP (ok. 80 proc.), w którym wyróżniany jest rak płaskonabłonkowy (ok. 30 proc.) oraz niepłaskonabłonkowy, w tym z kolei: rak gruczołowy (ok. 40 proc.) i wielkokomórkowy (ok. 10 proc.).
Różne schematy leczenia
Każdy z rodzajów nowotworu płuca wymaga odrębnego podejścia terapeutycznego. „W DRP stosuje się leczenie zachowawcze. W leczeniu radykalnym są to metody skojarzone chemioterapii i radioterapii (leczenie jednoczasowe wg schematu Turissiego i sekwencyjne – wg schematu Arriagady). DRP nie leczy się chirurgicznie. W postaci zaawansowanej stosowana jest chemioterapia paliatywna. Obecnie nie ma zarejestrowanego żadnego preparatu z grupy leków ukierunkowanych molekularnie, który byłby stosowany w terapii drobnokomórkowego raka płuca. W NDRP podstawą leczenia radykalnego jest leczenie operacyjne (lobektomia, bilobektomia lub pneumonektomia), często uzupełnione chemioterapią. W postaciach miejscowo zaawansowanych, nieoperacyjnych stosuje się radiochemioterapię, ale są to inne schematy leczenia niż w przypadku DRP” – wyjaśnia dr n. med. Dariusz Mirosław Kowalski z Kliniki Nowotworów Płuca i Klatki Piersiowej Centrum Onkologii w Warszawie.
Cały artykuł na ten temat znajdziesz w najnowszym wydaniu Pulsu Medycyny 18 (239).
NIE MASZ JESZCZE PRENUMERATY NA 2012 ROK? NIE CZEKAJ, SPRAWDŹ AKTUALNĄ OFERTĘ PULSU MEDYCYNY