Działanie aparatury sprawdzano w grupie kobiet i mężczyzn w wieku 18-65 lat. Stan ich zdrowia był na tyle poważny, że przez ostatnie trzy miesiące musieli korzystać z pomp insulinowych. W pierwszym etapie badań ochotnikom podawano regularnie o godz. 19.00 kolację. Dieta była tak opracowana, że każdy posiłek zawierał ok. 60 g węglowodanów. W trakcie nocnego spoczynku sprawdzano, czy sztuczna trzustka w odpowiednim momencie reaguje na zmiany stężenia glukozy we krwi. W drugim etapie eksperymentu chorzy spożywali obfite wieczorne posiłki (z zawartością co najmniej 100 g węglowodanów), a po kolacji (o godz. 20.30) wypijali dodatkowo niewielkie ilości alkoholu. Również przy takiej diecie system dozowania insuliny działał bez zarzutu.

Prowadzący badania dr Roman Hovorka twierdzi, że sztuczna trzustka prawie o jedną trzecią zredukowała ryzyko pozostawania pacjenta bez odpowiedniej dawki insuliny.