Obecnie nad szczepionkami przeciwnowotworowymi pracuje ponad 35 firm biotechnologicznych na świecie. Ich produkty są w różnej fazie rozwoju, niektóre z nich są już badane w zaawansowanych próbach klinicznych.

Największe zainteresowanie budzą szczepionki przeznaczone do stosowania w tych typach nowotworów, w których aktualne terapie są nieefektywne, np. w raku płuca, raku trzustki czy prostaty. Szczepionki przeciwnowotworowe mogą działać profilaktycznie (jak szczepionka chroniąca przez infekcją HPV, a dzięki temu przed rozwojem raka szyjki macicy) lub mogą być stosowane terapeutycznie u osób, u których wykryto już nowotwór. W takich przypadkach celem zastosowania szczepionki jest „nauczenie” systemu odpornościowego pacjenta, jak skutecznie rozpoznawać i zwalczać komórki rakowe. Komórki nowotworowe mają bowiem kilka różnych mechanizmów „ukrywania się” przed układem immunologicznym, co pozwala im na nieograniczone namnażanie się i rozsiew.

Przy opracowywaniu terapeutycznej szczepionki antyrakowej najważniejszy jest zatem dobór odpowiednich antygenów i adiuwantów.