„Cukrzyca to choroba, w której występuje wiele zaburzeń metabolicznych. To także zaburzenia odporności typu komórkowego i humoralnego. Rany występujące u chorego na cukrzycę charakteryzują się upośledzeniem ziarninowania, niektórych składników zawierają za mało, np. czynników wzrostu, a niektórych za dużo – np. metaloproteinaz. Te i wiele jeszcze innych czynników wpływają na trudności w gojeniu rany” – tłumaczy dr n. med. Teresa Koblik z Kliniki Chorób Metabolicznych CM UJ w Krakowie, specjalistka w leczeniu stopy cukrzycowej.

Przyczyny problemów

U chorego na cukrzycę rana może powstać z takiego samego powodu, jak u każdego człowieka – na skutek mechanicznego lub termicznego urazu. „Zwykle niewielka rana powierzchowna goi się w ciągu kilku dni. U chorego na cukrzycę gojenie ran jest utrudnione. Często niegojąca się rana bywa zresztą pierwszym objawem cukrzycy” – wyjaśnia dr Teresa Koblik.

Znacznie większym problemem są typowo „cukrzycowe” rany w przebiegu zespołu stopy cukrzycowej. Jest to jedno z poważniejszych powikłań źle leczonej, niewyrównanej cukrzycy, które powstaje w wyniku neuropatii, angiopatii cukrzycowej oraz czynników mechanicznych. Powstałe owrzodzenia często ulegają nadkażeniu, a w warunkach niewyrównanej cukrzycy infekcja rozwija się szybko. Może dojść do zapalenia kości pod dnem owrzodzenia, a nawet infekcji ogólnoustrojowej, co stanowi największe ryzyko amputacji kończyny.

Cały artykuł na ten temat znajduje się w Pulsie Medycyny nr 8 (229).

AKTUALNA OFERTA PRENUMERATY PULSU MEDYCYNY