Nierozpoznane i nieleczone dysfunkcje tarczycy są zagrożeniem dla zdrowia zarówno matki jak i dziecka. Występująca podczas ciąży niedoczynność tarczycy zwiększa ryzyko poronienia i gestozy, grozi zaburzeniami rozwoju fizycznego i umysłowego płodu, a w najcięższych przypadkach może być przyczyną kretynizmu u dziecka. Zaburzenia funkcji tarczycy po porodzie mogą natomiast odpowiadać za brak pokarmu u matki, jej drażliwość, przewlekłe zmęczenie i skłonność do depresji.

Ze względu na powszechność występowania nieprawidłowości w funkcjonowaniu tarczycy wśród kobiet w ciąży, postulujemy ustanowienia programów badań przesiewowych, które pozwoliłyby na wczesne wykrywanie u nich problemów z tarczycą – apelowali czescy naukowcy podczas Europejskiego Kongresu Endokrynologicznego (ECE 2011), który odbywał się na początku maja br. w Rotterdamie (Holandia).

Według nich, idealnie byłoby sprawdzać poziom hormonów TSH, tyroksyny i trójjodotyroniny u kobiet planujących zajście w ciążę, a jeśli jest to niemożliwe, to przynajmniej u wszystkich ciężarnych pacjentek w początkowym okresie ciąży. Badania skriningowe dotyczące funkcji tarczycy w okresie ciąży są od kilku lat przedmiotem dyskusji w wielu krajach świata, m.in. w Polsce. W niektórych krajach np. w Wielkiej Brytanii prowadzone są programy badań przesiewowych tarczycy, ale tylko dla kobiet z grupy wysokiego ryzyka chorób tego gruczołu tj. cierpiących na dysfunkcje tarczycy w przeszłości, chorujących na schorzenia o podłożu autoimmunologicznym np. cukrzycę typu 1oraz mających choroby tarczycy w wywiadzie rodzinnym.