Te nowatorskie zabiegi wykonano u dwóch młodych pacjentów: 17-latkowi wszczepioną łąkotkę boczną, zaś 19-latkowi – przyśrodkową. U obu pacjentów wykonano jednocześnie rekonstrukcję więzadła krzyżowego przedniego. Przeprowadzone operacje pozwolą pacjentom wrócić do pełnej sprawności fizycznej. Po ok. 3 tygodniach będą mogli zacząć obciążać nogę, po mniej więcej 3 miesiącach uzyskają pełną sprawność w prowadzeniu życia codziennego, a do zajęć sportowych mogą stopniowo wracać po ok. pół roku od zabiegu.

„To przełomowe operacje, zwłaszcza dla ludzi młodych, u których w wyniku urazu usunięto łąkotkę. Jej brak powoduje bowiem większe naciski na powierzchniach stawowych, co w efekcie prowadzi do przedwczesnego zużywania się chrząstki stawowej i wczesnej choroby zwyrodnieniowej” – mówi dr Marek Jędrysik, lekarz naczelny Kliniki Chirurgii Endoskopowej.

Przeszczepiona łąkotka w okresie początkowym stanowi element podpórczy i separujący kość udową i piszczelową oraz dopełnia zagłębienie powierzchni stawowej piszczelowej. „Z biegiem czasu (ok. 2-3 miesięcy) w przeszczep wnikają naczynia i komórki własne biorcy doprowadzając do przebudowy jej we własną tkankę. Przeszczep jest nieunaczyniony, ubogo komórkowy, dlatego prawdopodobieństwo odrzutu jest niewielkie” – tłumaczy dr Juliusz Dec z kliniki, gdzie zostały przeprowadzone zabiegi.

Zabiegi przeszczepu łąkotki od dawcy wykonywane są już na świecie. W Polsce dotychczas robiono je sporadycznie ze względu na wysoką cenę przygotowania przeszczepów sprowadzanych z zagranicy. Tym razem po raz pierwszy użyto przeszczepów przygotowanych i opracowanych w Polsce. „Łąkotka to tkanka, która jest darem osoby zmarłej dla osoby chorej. Aby była bezpiecznym materiałem leczniczym, bank tkanek musi ją przebadać, zakonserwować, wysterylizować i przechowywać w odpowiednich warunkach. To kosztuje” – wyjaśnia dr Henryk Noga, kierownik Kliniki Chirurgii Endoskopowej w Żorach.

Na przygotowanie 20 łąkotek bank tkanek „Homograft” w Zabrzu otrzymał środki z Ministerstwa Zdrowia, z programu Polgraft. Koszt przygotowania jednego preparatu tkankowego w zabrzańskim banku tkanek, pobranego od osoby zmarłej, jest ponad dwukrotnie niższy niż np. w amerykańskich ośrodkach, w których wynosi on ok. 4 – 5 tys. dolarów.