Osoby cierpiące na niedoczynność tarczycy mają zazwyczaj także podwyższone stężenie cholesterolu LDL, a podanie im hormonu tyroidowego najczęściej powoduje redukcję poziomu LDL.

Obserwacja ta skłoniła naukowców z Instytutu Karolinska w Sztokholmie, Szkoły Medycznej Uniwersytetu Johna Hopkinsa w Baltimore oraz Instytutu Badań Medycznych Feinstein w Manhasset do poszukiwania substancji, która działałaby podobnie do hormonu tarczycowego i skutecznie obniżała stężenie cholesterolu LDL we krwi, ale nie powodowała poważnych skutków ubocznych, m.in. ze strony układu kostnego oraz serca, charakterystycznych dla terapii hormonem tarczycy. W efekcie tych poszukiwań opracowano lek eprotirom, który obecnie wszedł już w fazę badań klinicznych. W New England Journal of Medicine przedstawiono wyniki badania klinicznego II fazy z udziałem 189 pacjentów z dyslipidemią (średnim stężeniem LDL - 141 mg/dl), leczonych dotychczas simwastatyną lub atorwastatyną.

Po zakwalifikowaniu do badania część pacjentów zaczęła dodatkowo otrzymywać eprotirom (w dawkach 25, 50 lub 100 mcg/dziennie), a część z nich placebo. W trakcie trwającej 12 tygodni obserwacji u osób przyjmujących analog hormonu tarczycy zauważono obniżenie poziomu cholesterolu LDL we krwi, a także związanej ze zmianami miażdżycowymi lipoproteiny A i apolipoproteiny B oraz triglicerydów, bez typowego dla hormonu tarczycy szkodliwego działania na serce i kości. Wielkość redukcji stężenia cholesterolu LDL była zależna od przyjmowanej dawki eprotiromu. Odpowiednio w grupach otrzymujących od najniższej do najwyższej dawki eprotiromu średnie końcowe stężenia LDL wyniosły 127, 113 i 99 mg/dl, co w porównaniu z wyjściowym poziomem LDL oznaczało redukcję o 22, 28 i 32 proc. W grupie placebo stężenie cholesterolu LDL udało się obniżyć o średnio 6,5 proc.

W związku z uzyskaniem tak obiecujących rezultatów planowane są dalsze badania z udziałem większej grupy pacjentów, które odpowiedzą na pytanie, czy eprotirom ma szansę stać się alternatywą dla stosowanej obecnie rutynowo terapii statynami. Leczenie za pomocą statyn nie zawsze jest bowiem wystarczająco skuteczne, a zastosowanie ich wysokich dawek wiąże się ze sporym ryzykiem działań niepożądanych.