Zdecydowana większość pediatrów zalecając antybiotykoterapię dzieciom wylicza odpowiednią dla nich dawkę antybiotyku zależną od masy ciała małego pacjenta. W przypadku leczenia osób dorosłych najczęściej zapisuje się im tabletki zawierające ustalone przez producenta dawki substancji czynnej, niekoniecznie dostosowane do masy ciała pacjenta. Tymczasem, według autorów publikacji, lecząc zapalenie płuc u mężczyzny mającego 190 cm wzrostu i ważącego 90 kg należałoby podać dwukrotnie większą dawkę antybiotyku niż w przypadku mającej 150 cm wzrostu i ważącej 56 kg kobiety.

Skuteczność przeciwbakteryjna jest szczególnie zależna od rozmiarów ciała pacjenta w przypadku antybiotyków beta-laktamowych, powszechnie stosowanych w leczeniu infekcji dróg oddechowych oraz wankomycyny i fluorochinolonów stosowanych w leczeniu zakażeń układu moczowego. Masa ciała pacjenta ma także duże znaczenie dla farmakodynamiki oraz efektywności aminoglikozydów, daptomycyny, kolistyny oraz działającej przeciwgrzybicznie amfoterycyny B.

Dostosowywanie dawek antybiotyków do rzeczywistych rozmiarów ciała pacjenta może przyczynić się do zastopowania narastającej wśród patogennych mikroorganizmów antybiotykooporności – uważają greccy badacze. Dlatego powinno opracować się specjalne algorytmy ułatwiające lekarzom przeliczanie dawki antybiotyku w zależności od masy ciała chorego. Dla przemysłu farmaceutycznego oznacza to konieczność produkowania antybiotyków przeznaczonych dla osób dorosłych w postaci płynnej lub rozszerzenia gamy dostępnych tabletek.