Najczęściej przyczyną wystąpienia działań niepożądanych były leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, stosowane w farmakoterapii chorób układu sercowo-naczyniowego, przeciwdepresyjne, przeciwzakrzepowe, antybiotyki i chemioterapeutyki przeciwbakteryjne oraz leki dostępne bez recepty, a wśród nich stosowane w objawowym leczeniu przeziębienia i grypy, a także przeciwkaszlowe.

Jedną z najczęstszych przyczyn powikłań polekowych jest powszechna polipragmazja i leczenie pacjenta przez kilku lekarzy, którzy wzajemnie nie konsultują prowadzonej terapii.
Jak wynika z analiz prowadzonych przez nasz ośrodek, w znacznej liczbie przypadków pacjenci realizują recepty od kilku lekarzy w jednej aptece. Nierzadko farmaceuci wydają im leki, które wchodzą w niekorzystne interakcje. Pacjenci otrzymują też leki pod różną nazwą handlową, zawierające jednak tę samą substancję czynną bądź dwie różne substancje czynne należące do tej samej grupy terapeutycznej, np. simwastatynę i atorwastatynę (połączenie to zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii) czy jednoczasowo mają stosować dwa, a nawet większą ilość inhibitorów kowertazy angiotensyny, co z kolei zwiększa ryzyko wystąpienia niewydolności nerek.

Istotnym problemem, który powoduje wzrost ryzyka wystąpienia ciężkich powikłań polekowych, takich jak gastropatia, hepato- oraz nefrotoksyczność jest kojarzenie niesteroidowych leków przeciwzapalnych, które nigdy nie będą wykazywały synergicznego efektu przeciwbólowego i przeciwzapalnego, natomiast zawsze potęgują ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Powszechne jest również lekceważenie przeciwwskazań i ograniczeń do stosowania leków - dotyczy to w szczególności populacji pediatrycznej, a także kobiet ciężarnych i karmiących.