Zintensyfikowane leczenie było włączane u pacjentów, u których dochodziło do progresji blaszki miażdżycowej mimo dotychczasowej rutynowej terapii. W celu polepszenia współpracy pacjent-lekarz i stosowania się chorych do zaleceń, uświadamiano im znaczenie zmian zlokalizowanych w ich naczyniach.

U chorych zwiększano dawki statyn do maksymalnych tolerowanych, ewentualnie dodając do nich ezetymib i niacynę lub fibraty, zależnie od współwystępowania cukrzycy. Intensywna terapia obejmowała także optymalizację leczenia hipotensyjnego oraz podanie metforminy lub pioglitazonu u osób z insulinoopornością.

Intensyfikacja leczenia bezobjawowych zwężeń tętnicy szyjnej przyniosła zmniejszenie występowania mikrozatorowości z 12,6% do 3,7% po roku stosowania się do zaleceń. W przypadku ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych poprawa była równie spektakularna (17,6% vs 5,6%).

Źródło: Arch Neurol 2010;67(2); doi:10.1001/archneurol.2009.289