W amerykańskiej opiece zdrowotnej kontakty pomiędzy lekarzami ogólnymi a specjalistami są zazwyczaj przypadkowe i mało efektywne. Analiza korespondencji pomiędzy obiema grupami ujawniła, że specjaliści formułują zalecenia dotyczące dalszego postępowania przeznaczone dla lekarza poz tylko w 62 proc. przypadków, a propozycję dalszej współpracy składają jedynie w 30 proc. Bardzo często wyniki konsultacji specjalistycznej w ogóle nie trafiają do lekarza poz.

Z przeprowadzonych badań ankietowych wynika natomiast, że lekarze ogólni i specjaliści czują do siebie wzajemny dystans i zupełnie inaczej postrzegają swoje role w procesie leczenia. Obie grupy wskazują na siebie jako lekarzy, na których spoczywa główna odpowiedzialność za monitorowanie chorób przewlekłych, m.in. cukrzycy. W 14 proc. przeanalizowanych przez badaczy przypadków medycznych lekarz poz i specjalista zupełnie inaczej definiowali główny problem zdrowotny pacjenta i mieli odmienne opinie na temat tego, co powinno być celem konsultacji specjalistycznej.

Źródło: Arch. Intern. Med. 2009, 169: 1024-1026.