W latach 1918-1920 wskutek zachorowania na grypę A/H1N1 oraz powikłań tej choroby zmarło około 50 milionów osób na świecie. Wiele z tych zgonów dotyczyło osób w wieku 20-40 lat, a przyczyny tak wysokiej śmiertelności wśród młodych osób nie są do końca jasne.

Według hipotezy zaprezentowanej na łamach Clinical Journal of Infectious Disease, stosowane w tamtym czasie do leczenia grypy wysokie dawki aspiryny dla wielu pacjentów okazały się toksyczne.

Przedawkowanie kwasu acetylosalicylowego może u niektórych osób prowadzić do hyperwentylacji oraz odmy płucnej. Ponadto salicylany przyczyniają się do ze zwiększonej syntezy śluzu w płucach i powodują trudności w jego usuwaniu, co może zaostrzać przebieg infekcji wirusowej, promować nadkażenia bakteryjne, a w konsekwencji zwiększać ryzyko śmierci. Autorzy podkreślają, że 90 lat temu lekarze nie znali farmakokinetyki aspiryny i dlatego wielokrotnie podawali zbyt wysokie dawki tego leku.

Źródło: Clin. Inf. Dis. 2009: 49:1405–1410.