Do badania włączonych zostało 1819 pacjentów pochodzących z rejestrów podstawowej opieki zdrowotnej w Wielkiej Brytanii. Były to osoby powyżej 40 roku życia, u których doszło do złamania kości, i którym przepisano choć raz lek z grupy tiazolidynedionów – pioglitazon lub rozyglitazon.

Porównanie częstości złamań dotyczyło tych samych chorych w okresie ekspozycji na glitazony oraz w czasie wolnym od ekspozycji. Wyniki badania wykazały, że przyjmowanie tiazolidynedionów zwiększa ryzyko złamań kości. Najczęściej zlokalizowane one były w obrębie kości uda, kręgosłupa, dłoni, stopy i nadgarstka.

Źródło: PLoS Med. 2009; 6(9): e1000154; doi: 10.1371/journal.pmed.1000154