Badanie CAFE wykorzystywało pomiary ciśnienia na tętnicy ramieniowej i ciśnienia centralnego w aorcie. Wykazano, że to drugie lepiej koreluje z ryzykiem wystąpienia złożonego punktu końcowego. Dodatkowo okazało się, że leki hipotensyjne z różnych grup odmiennie wpływają na ciśnienie obwodowe i centralne.

Wykorzystywany w badaniu beta-adrenolityk – atenolol przyczyniał się do wzrostu ciśnienia centralnego w aorcie, przeciwnie działał lek blokujący napływ jonów wapnia do komórek – amlodipina. Oba leki miały podobne działanie obniżające ciśnienie obwodowe mierzone na tętnicy ramieniowej.

Ostatnie z doniesień tłumaczy powyższą zależność odmiennym wpływem różnych grup leków na częstość rytmu serca, która korelowała ujemnie z wartościami ciśnienia centralnego w aorcie. Beta-adrenolityki poprzez swój efekt chronotropowy ujemny zmniejszają tę wartość i częstość rytmu serca.

Niekorzystny efekt w postaci wzrostu ciśnienia centralnego sprawił, że wiele z towarzystw nie zaleca beta-adrenolityków jako leków pierwszego rzutu u pacjentów z niepowikłanym nadciśnieniem tętniczym.

Źródło: J Am Coll Cardiol 2009;54(8):705-13