Szwedzcy lekarze do badania włączyli 97 pacjentów z chorobą wieńcową przyjmujących klopidogrel lub prasugrel. Określono genotyp CYP u tych chorych i podzielono ich na podstawie wyników na dwie grupy różne pod względem aktywności metabolicznej. Dalej oznaczono stężenia aktywnych metabolitów w osoczu w trakcie leczenia.

Na podstawie wyników pomiarów oraz oceny odpowiedzi na leczenie zauważono istotne różnice w metabolizmie klopidogrelu i jego własnościach farmakodynamicznych w zależności od wariantu genowego CYP2C19. Nie stwierdzono takich różnic, które byłyby istotne statystycznie w przypadku stosowania prasugrelu.

Wariant genu CYP2C19 osoby chorej na stabilną chorobę wieńcową jest związany z mniejszym stężeniem aktywnych metabolitów klopidogrelu i słabszym hamowaniem P2Y(12), nie ma on jednak wpływu na odpowiedź na leczenie prasugrelem.

Źródło: Eur Heart J. 2009, publikacja internetowa; doi:10.1093/eurheartj/ehp157