W badaniu randomizowanym 1800 pacjentów z chorobą wielonaczyniową poddano CABG lub angioplastyce (PCI) w stosunku 1:1.

Wystąpienie pierwotnych punktów końcowych obserwowano przez okres 12 miesięcy. Należały do nich istotne zdarzenia sercowe i mózgowo-naczyniowe, jak: zgon, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego, konieczność powtórnej rewaskularyzacji.

W trakcie obserwacji pacjentów występowanie pierwotnych punktów końcowych było znacznie częstsze w grupie leczonej PCI (17,8% w PCI vs. 12,4% w CABG; p=0,002), w dużej mierze z powodu powtórnych rewaskularyzacji.

Po upływie 12 miesięcy liczba zgonów i zawałów mięśnia sercowego była podobna w grupie leczonej PCI, jak i CABG. W tej drugiej dochodziło jednak znacznie częściej do udaru mózgu (2,2% w CABG vs. 0,6% w PCI; p=0,003).

Kardiochirurgiczny zabieg pomostowania aortalno-wieńcowego pozostaje standardowym postępowaniem w chorobie wieńcowej wielonaczyniowej i chorobie pnia lewej tętnicy wieńcowej, ograniczając prawdopodobieństwo wystąpienia złożonego punktu końcowego w ciągu roku.

Źródło: NEJM 2009 Feb 18; doi: 10.1056/NEJMoa0804626