W leczeniu łysienia androgenowego stosuje się praktycznie dwie dostępne metody leczenia: doustnie finasterydem lub miejscowo minoksidilem. Stosowane mogą być razem bądź oddzielnie, zależnie od siły podłoża hormonalnego lub związanego z wiekiem wypadania włosów (nie działa na nie finasteryd).

Niezmienne w ciągu ostatnich 20 lat pozostaje postępowanie w leczeniu łysienia plackowatego. Ostatnie badania nad zastosowaniem leków biologicznych i inhibitorów kalcyneuryny nie przyniosły wystarczających dowodów na ich skuteczność.

Ciekawym odkryciem jest zastosowanie preparatu prostaglandynowego. Lek ten stosowany w okulistyce celem zmniejszenia ciśnienia śródgałkowego, okazał się powodować wzrost rzęs. Jego skuteczność została pomyślnie przetestowana w miejscowym stosowaniu na brzegi powiek. Allergan został wprowadzony na rynek w grudniu 2008 ze wskazaniem do stosowania w hypotrichozie rzęs.

Trudna kwestia leczenia łysienia bliznowaciejącego także doczekała się nowych badań. W druku znajdują się wnioski z zastosowania hydroksychlorochiny (Plaquenil) - leku przeciw malarycznego, oraz leku immunosupresyjnego - mykofenolanu mofetylu (Cellcept). Terapie te dotyczą łysienia na podłożu zaburzeń limfocytowych oraz odmiany mieszkowej liszaja płaskiego (LPP).

Aktualnie naukowcy mają nadzieję na zastosowanie doustnych leków przeciwcukrzycowych aktywujących receptory PPAR-gamma w leczeniu łysienia bliznowaciejącego. Dotychczasowe badania opierają się na wynikach doświadczalnych na myszach.

Źródło: Dermatology Times; dermatologytimes.modernmedicine.com