Bifosfoniany a martwica kości żuchwy Data publikacji: 2009-01-13Dziedzina: Inne Doustne leczenie bifosfonianem (tu: alendronian; Fosamaz, Merck) stosowane jest w leczeniu m.in. osteoporozy, choroby Pageta, nowotworów z przerzutami do kości. Przewlekłe ich stosowanie zwiększa ryzyko martwicy szczęki. Opublikowane w tym roku wyniki potwierdzają wnioski z poprzednich badań, związanych z występowaniem martwicy kości szczękowej i żuchwowej, jako powikłania stosowania leczenia bifosfonianami.
Wśród 208 pacjentów przyjmujących alendronian, u 9 (4%) stwierdzono aktywną martwicę szczęki. Wszystkie te osoby były kobietami w wieku od 63 do 80 lat, które stosowały lek doustnie w dawce 70 mg raz na tydzień przez okres od 12 do 120 miesięcy.
W grupie pozostałych 13522 pacjentów niestosujących wspomnianych leków, nie stwierdzono martwicy szczęki.
Naukowcy zalecają, aby pacjenci przyjmujący doustnie bifosfoniany byli pouczani o zagrożeniu takiego powikłania i zachęcani do lepszej higieny jamy ustnej celem zmniejszenia obciążenia mikrobiologicznego. Proponowane jest także używanie chlorheksydyny.
Źródło: J Am Dent Assoc 2009; 140: 61-66
Poleć znajomemu artykuł |