U prawie 900 pacjentów z udokumentowaną chorobą wieńcową i historią stabilnej dusznicy zastosowano dodatkowe leczenie iwabradyną lub placebo. Takie podawanie leków trwało 4 miesiące i stanowiło dodatek do terapii beta-adrenolitykami (atenolol).

Zastosowanie iwabradyny spowodowało spowolnienie czynności serca o średnio 9 skurczów na minutę. Naukowcy potwierdzili w badaniu, że obniżenie częstości rytmu serca powoduje trzykrotne wydłużenie czasu tolerowanego wysiłku. Pacjenci otrzymujący takie leczenie odnieśli także korzyści w zakresie występowania objawów i niedokrwienia.

Źródło: nouvelles.umontreal.ca