Opisane badanie objęło 1500 pacjentów z rakiem nerki, którego można było różnie sklasyfikować i zakwalifikować do różnego leczenia. Grupa naukowców na bazie 15-letnich obserwacji stworzyła podstawy do bardziej indywidualnego traktowania pacjentów przy kwalifikacji do leczenia.

Klasyfikacja z UCLA ocenia, że pacjent niskiego ryzyka, z rakiem nerki zlokalizowanym, może być leczony tylko operacyjnie, co wiąże się z bardzo dobrym rokowaniem. Takie postępowanie pozwoli uniknąć radio- lub immunoterapii obarczonych licznymi efektami niepożądanymi.

Z kolei dla pacjenta wysokiego ryzyka ze z lokalizowanym rakiem nerki leczenie operacyjne nie będzie wystarczające. Dla osiągnięcia lepszego rokowania powinna być zastosowana dodatkowo immunoterapia, bądź inna terapia celowana.

Pacjenci z przerzutami, z rakiem z grupy niskiego ryzyka, powinni być leczeni agresywnie, ze względu na możliwość uzyskania dużych korzyści po takim zabiegu.

W przypadku obecnych przerzutów i raka wysokiego ryzyka chorzy nie odniosą takich korzyści z wykonanego zabiegu, stąd należy rozważyć jego zasadność.

Źródło: Cancer. 2008 Nov 1;113(9):2457-63