Odpowiedź eksperta ABC Serwis Prawo i Zdrowie

Udzielenie odpowiedzi na tak postawione zapytanie wymaga dokonania odróżnienia podmiotu działalności gospodarczej (osoba fizyczna, spółka cywilna, jawna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, spółka akcyjna) od rodzaju czy formy prowadzonej działalności (np. indywidualna praktyka lekarska, gabinet lekarski, niepubliczny zakład opieki zdrowotnej).

Narodowy Fundusz Zdrowia zawiera umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej ze świadczeniodawcami (podmiotami gospodarczymi), którzy prowadzą zarejestrowaną działalność medyczną i których placówki medyczne spełniają wymogi i warunki (lokalowe, sprzętowe, kadrowe), określone przez NFZ oraz w przepisach prawa dla określonego zakresu świadczeń.

Mniej istotną kwestią dla Funduszu jest charakter podmiotu będącego organem założycielskim placówki medycznej.

Fundusz zawiera umowy zarówno z podmiotami prowadzącymi niepubliczne zakłady medyczne (forma działalności umożliwiająca zawarcie umowy na różne zakresy świadczeń), jak również z lekarzami prowadzącymi indywidualne praktyki lekarskie (działalność jednoprofilowa). Z uwagi na fakt, że lekarz prowadzący indywidualną praktykę lekarską nie może zatrudniać innych specjalistów, umowa z NFZ może obejmować tylko jeden zakres świadczeń.

Narodowy Fundusz Zdrowia nie może zawrzeć umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z lekarzem, jeżeli udziela on świadczeń u świadczeniodawcy, który zawarł taką umowę z Funduszem (art. 132 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych; Dz.U. Nr 210, poz. 2135 z późn. zm.). Przyjęcie powyższego rozwiązania ma zapobiegać sytuacji, w której jeden lekarz zostaje wskazany do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w ramach dwóch odrębnych umów.